Arzu Buse ERASLAN
02-01-2009, 04:22 PM
Anlam veremedim bu denli gidişine
Soğuk ve anlamsızdı alnıma kondurduğun son buse
Sanki güvercinler küsmüştü içinde
Ve bir cezaydı bu yüreğime
Sıradan bir arkadaş tokalaşmasıydı sanki son veda-n
Bir yanı, eksikti sanki kelimelerin
Sokak sessizdi, sen sessizdin ve bende sustum
Yüreğimde sessiz miydi bilinmez…
Dudakların, gözlerimle sevişmedi son hoşça kalında
Yüreğine iyi bak da demedin
Ve elim telefona varmadı
Neden demek için, neden dememek için
Suskundu kelimeler, güvercinlerin çığlıkları sessizdi
İyiye işaret değildi arkanı dönüp gidişin
Ama sustum…
Ben sustum da gözlerimi susturamadım
Uzun uzun baktılar arkandan
Ta ki köşeyi dönene kadar
Bedenin görünmez olana kadar
İlk kez ardımdan bakmadın gözlerin parlayarak
Ve ben ilk defa beni izlemediğini bildim
Neden demedim diyemedim
Suskundu ellerin, ilk defa başka bir eli tutar gibiydi
Soğuktu hava, çok soğuktu
Artı on bir olmasına rağmen
Suskundu her şey suskundu işte
Hiç olmadığı kadar suskun
Yüreğin konuşuyordu sadece
Yeterliydi işte…
Ama…
Ama tek çarpıyordu ve kimse duymamalıydı
Gizli atmalıydı, naralarını
Suskundu son dakika ama suskunken anlattı
Tıpkı gözlerin gibi, bedenin gibi
Ve en önemlisi yüreğin gibi…
Sessizliğin gibi…
Ve sensizliğin gibi…
Arzu Buse ERASLAN
01.02.2009
14.27
ANKARA(Hüzün Diyarı)
Soğuk ve anlamsızdı alnıma kondurduğun son buse
Sanki güvercinler küsmüştü içinde
Ve bir cezaydı bu yüreğime
Sıradan bir arkadaş tokalaşmasıydı sanki son veda-n
Bir yanı, eksikti sanki kelimelerin
Sokak sessizdi, sen sessizdin ve bende sustum
Yüreğimde sessiz miydi bilinmez…
Dudakların, gözlerimle sevişmedi son hoşça kalında
Yüreğine iyi bak da demedin
Ve elim telefona varmadı
Neden demek için, neden dememek için
Suskundu kelimeler, güvercinlerin çığlıkları sessizdi
İyiye işaret değildi arkanı dönüp gidişin
Ama sustum…
Ben sustum da gözlerimi susturamadım
Uzun uzun baktılar arkandan
Ta ki köşeyi dönene kadar
Bedenin görünmez olana kadar
İlk kez ardımdan bakmadın gözlerin parlayarak
Ve ben ilk defa beni izlemediğini bildim
Neden demedim diyemedim
Suskundu ellerin, ilk defa başka bir eli tutar gibiydi
Soğuktu hava, çok soğuktu
Artı on bir olmasına rağmen
Suskundu her şey suskundu işte
Hiç olmadığı kadar suskun
Yüreğin konuşuyordu sadece
Yeterliydi işte…
Ama…
Ama tek çarpıyordu ve kimse duymamalıydı
Gizli atmalıydı, naralarını
Suskundu son dakika ama suskunken anlattı
Tıpkı gözlerin gibi, bedenin gibi
Ve en önemlisi yüreğin gibi…
Sessizliğin gibi…
Ve sensizliğin gibi…
Arzu Buse ERASLAN
01.02.2009
14.27
ANKARA(Hüzün Diyarı)